Dydaktyka i jej podział cz. 7

Naturalną zasadą jest, że nauka postępuje od rzeczy znanych do nieznanych np. w nauce przyrody nie można z dobrym skutkiem uczyć krystalografii, jeżeli uczeń nie zna przynajmniej głównych zasad stereometrii. Naukę, która niema na czym budować, przyrównujemy do gry na instrumencie, któremu braknie strun. Następstwem przedmiotów naukowych zajmuje się propedeutyka dydaktyczna.

Wreszcie, aby wyobrażenia wchodzące do umysłu za pomocą nauki nie istniały luzem obok siebie, ale aby się łączyły ze sobą i skupiały w pewniejsze szeregi, dydaktyka stara się o t. zw. koncentrację, której przeciwieństwem jest chirurgia dydaktyczna. Przez koncentrację szeregi wyobrażeń się zbliżają i w siebie przechodzą, przez co wiedza zyskuje na sile.

Do formy nauki należy dalej technika uczenia, czyli metody dydaktyczne.

Co się dzieje w umyśle ucznia przy przyjmowaniu wiedzy, czyli psychologiczną drogę poznawania, tłumaczą t. zw. stopnie formalne.

Logiczną drogę poznawania wskazują metody. Od najdawniejszych czasów rozróżnia się dwie metody umiejętnego badania: metodę analityczną czyli indukcyjną i syntetyczną, czyli dedukcyjną. Te metody przenoszono dawniej żywcem na postępowanie przy nauczaniu.

 

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    hologramy kolekcjonerskie
    angielski świdnica
    kursy angielskiego warszawa
    sala weselna w plenerze okolice trójmiasta
    sala weselna wrocław
    sale konferencyjne góry
    sale konferencyjne kraków
    sale konferencyjne lublin
    sale weselne nad morzem
    Salon kosmetyczny Toruń